terugkeren>>

 
 

NIEUWE GEZINSVORMEN, ANDERS MAAR OOK OK!
Wat is er anders, wat gewoon?
De website ‘Nieuwe gezinsvormen, anders maar heel gewoon’ gemaakt door de studenten van de opleiding lager onderwijs en grafische en digitale media van de Arteveldehogeschool, is ontwikkeld om leerkrachten lesmateriaal aan te bieden zodat zij het thema ‘nieuwe gezinsvormen’ bespreekbaar kunnen maken in de klas.
Het is inderdaad belangrijk dat het kind kan vertellen over zijn of haar gezinsvorm waarin hij leeft en ontdekt dat hij niet de enige is die in deze nieuwe context verblijft. Het kind ondergaat deze verandering van gezinsvorm. Als de omgeving aandacht heeft voor de nieuwe gezinsvorm dan worden deze beter geïntegreerd. 

Zijn deze nieuwe gezinsvormen heel gewoon? Ik denk dat kinderen onderhuids voelen dat iets gebroken is, voorbij is, nooit meer terug zal komen en hierover moet het kind kunnen vertellen, rouwen. De nieuwe gezinsvorm is een reddingsboei voor het gebroken kerngezin. Bij de echtscheiding of het uit elkaar gaan van de samenwonenden gaat een levensdroom stuk en dit wordt, zowel door ouders als kinderen, als pijnlijk ervaren en heeft zijn tijd nodig om verwerkt te worden. Dit zal het kind helpen de nieuwe gezinsvorm te aanvaarden.

Ik zou kiezen voor de aanhef ‘anders maar ook OK’ want zo gewoon voelt het ook niet aan, ieder moet zijn best doen voor het welslagen van de nieuwe vorm en ze blijven wat  aantal betreft in de minderheid.


Uit de statistieken zien we dat jongeren nog steeds durven dromen van het uitbouwen van een warm nest met een vader, een moeder en kindertjes. Gelukkig! Daarbij wil ik zeggen aan minister Katleen van Brempt, we blijven geloven in het kerngezin maar hebben respect en vragen steun voor elke nieuwe gezinsvorm, het pleeggezinnen, het adoptiegezin, het eenoudergezin, het nieuwssamengesteld gezin, het generatiegezin, waar de zorg voor het kind primeert.

Bij de nieuwssamengestelde gezinnen is het van wezenlijk belang dat men pas een nieuwe samenstelling zoekt als het oorspronkelijke kerngezin onherstelbaar is. De trend ‘een relatie een liefde lang, totdat er zich iets beters voordoet’ is te schadelijk voor de kinderen die in dit verhaal worden meegesleurd.

Het lesbo, homogezin of het latgezin doet de rechten van het kind geweld aan, namelijk het recht van het kind om beide natuurlijke ouders te kennen of bij zijn ouders te verblijven of door zijn ouders opgevoed te worden. Bij deze gezinnen mist het kind één van zijn ouders vanaf het begin. Het gaat hier niet om een breuk door overmacht maar een bewuste keuze. Het kind kiest niet voor deze laatste gezinsvorm. Daarom moeten we zorgen dat we het kind niet in diskrediet brengen. Moeten wij daarom deze situatie normaliseren? Het kind zal zelf merken dat ‘zijn’ gezinsvorm waarin hij vertoeft uitzonderlijk is. Volgens mij doet je de situatie recht aan door het anders zijn te benoemen en uitleg te geven op het niveau van het kind. Begrip is er zeker nodig naar het kind toe van de onderwijzer. Dit zal ook zijn weerslag vinden in de klas.

Minister Katleen van Brempt vindt het spijtig dat in het lager onderwijs men nog al te vaak uitgaat van het klassieke gezin. Andere voorbeelden van gezinsvormen mogen zeker ook aangehaald worden maar men kan niet negeren dat elke nieuwe gezinsvorm een verdere constructie is op het kerngezin. Het kerngezin zal men nooit kunnen uitbannen, net zoals 1+1=2. Uit de liefde van een vader en een moeder wordt een kind geboren, heel gewoon!

Agnes