terugkeren>>

 
 

Reactie op de persartikelen van zaterdag 12 april.
Kinderen zeggen vaker ‘Ik wil dood’.
Open VLd vraagt debat over uitgebluste kinderen.


Waarom hebben we zoveel uitgebluste kinderen?


Al een geruime tijd wil ik met handen en voeten uitleggen aan Vrouw &Maatschappij van CD&V hoe belangrijk het is dat men gezinnen ontlast van werkdruk. We zijn op jacht naar welvaart en dit gaat ten koste van het welzijn. De vrouw wil gelijke rechten, gelijk loon, gelijke kansen maar terwijl ontloopt ze de mooiste kans van haar leven ‘moeder zijn’. Bond zonder naam zegt ‘Zoek je geluk niet te ver, straks kijk je er over.’

Twee weken terug lazen we in de krant dat 71 huwelijken op de honderd spaak lopen in België en de oorzaak van 1 op de drie is ontrouw. Vorig week lazen we dat veel kinderen heel eenzaam zijn en lijden onder de scheiding van hun ouders, de versplintering van hun familie. Alsmaar meer kinderen lijden aan psychische aandoeningen en de kinderpsychiaters kunnen de hulpvraag niet verwerken…

Wat is er loos, vraagt de bezorgde voorzitter Bart Somers die tevens vader is. Waarom is het zelfmoordcijfer bij jongeren hier 2 en half maal zo hoog als in Nederland?

Mijn antwoord is dat het gezinsbeleid in Nederland anders is en meer gezinsvriendelijk. Voor velen daar is het halftime werken een verworven recht. Er zijn minder crèches, en vanaf de peuterleeftijd heeft men gezamenlijke peuterspeelplaatsen. Dus de moeder is meer thuis.

“De relatief hogere cijfers van kinderen die gebruik maken van kinderopvang in Vlaanderen is hoofdzakelijk te wijten aan een hogere tewerkstellingsgraad van de vrouwen in Vlaanderen in vergelijking met Nederland. Van de niet-schoolgaande kinderen in Vlaanderen, heeft 63% een moeder met betaald werk, waarvan 65,6% voltijds en 34,4 % deeltijds.(Kind en Gezin, 1997b;13). Van de vrouwen met kinderen van nul tot drie jaar had in Nederland in 1994 5% een fulltime baan en 40% een parttime baan, dus samen 45% uit huis werkenden (Janssen-Vos, 1996;10)”.

(In België werkte dus 39% fulltime versus Nederland 5% fulltimers. In België werkte 21% halftime versus 40% halftimers in Nederland. De cijfers liggen nu in dezelfde lijn.)

Minister Rouvoet zegt het volgende in het Katholiek Nieuwsblad van 5 maart: “Ziet Rouvoet geen spanning tussen gezinsvriendelijk beleid en de druk van de overheid om vrouwen meer te laten participeren op de arbeidsmarkt? De minister voor Jeugd en Gezin verwijst naar Denemarken. “Dat toont aan dat arbeid en zorg goed samen kunnen gaan. Een hoge arbeidsparticipatie gaat er gepaard met een hoog geboortecijfer. De vraag is veel meer: wat is een gezinsvriendelijk beleid, zodat mensen ontspannen werk en zorg kunnen combineren? Het is op voorhand niet negatief als beide ouders werken. Maar wel als zij genoodzaakt zijn beiden fulltime te werken.”

FCD pleit voor een gezinsbeleid waar de vrouwen werk en gezin goed op elkaar kunnen afstellen en nog voldoende kwaliteitstijd over hebben voor de kinderen. Het niet financieel afstraffen van het halftime werk zou al een hele stap vooruit zijn!!! Uitbreiding van ouderschapsverlof, zoals voorgesteld door de Gezinsbond en het geven van een opvoedbonus, zoals voorgesteld door Europees Parlement zijn kindvriendelijk en welkom.

Als men investeert in jonge gezinnen zal men op lange termijn veel geld besparen aan hulpverlening en preventie. Gelukkige gezinnen gestut door goede huwelijken, sterke relaties waar trouw en engagement centraal staan zijn een veilige basis waar gezonde kinderen kunnen opgroeien.

Het is te betreuren dat vorig jaar de wettelijke echtscheidingsprocedures volledig zijn gewijzigd en de schuldvraag niet meer aan bod komt. Ik denk dat bij een huwelijk, waar men elkaar trouw belooft dit wel zou mogen aan bod komen. Maar al te gemakkelijk is het nu om uit elkaar te gaan met een minnelijke schikking. Dit bevordert niet het engagement naar elkaar toe.

Mag ik dit voorstellen aan u, beste voorzitter Bart Somers, als antwoord op uw vraag. Neem de werkdruk weg bij de jonge gezinnen en ondersteunt de huwelijken, relaties en we zullen meer tevreden kinderen krijgen.

Agnes Jonckheere