terugkeren>>

 
  Kinderrechtenverdrag wordt volwassen

Brussel Het Kinderrechtenverdrag wordt vandaag volwassen. Achttien jaar geleden werd het Internationaal verdrag inzake de Rechten van het Kind geboren. Een klein feestje is op zijn plaats, maar euforisch worden is er niet bij. De rechten van het kind worden wereldwijd immers nog altijd geschonden. Dat zegt Yves Willemot, directeur van Unicef België.

Het verdrag kwam er pas in 1989, waarom duurde het zo lang?
«Jarenlang overheerste er een visie die kinderen reduceerde tot object van recht en niet als subject van recht. Men vond het voldoende om rechten te geven aan volwassenen, en die zouden wel leiden tot meer rechten voor kinderen. Pas na de jaren ‘60 begon men eraan te denken om het kind centraal te zetten. In 1979 volgde een formele aanzet, maar er waren tien jaar onderhandelingen nodig vooraleer het verdrag in 1989 aangenomen werd.»

Wat is het belang van het Kinderrechtenverdrag?
«Het is het enige mensenrechtenverdrag dat de verschillende rechten op een geďntegreerde wijze beschrijft. Zowel culturele, gezondheids- als sociaal-economische rechten komen aan bod. Bovendien is het door alle landen ter wereld geratificeerd, behalve door Somalië en de Verenigde Staten. Geen enkel verdrag is zo weidverbreid en heeft zo’n morele kracht. Bovendien is het juridisch afdwingbaar, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Verklaring van de Rechten van de Mens.»

Hoe staat het met de verwezenlijkingen van het verdrag?
«Met het verdrag groeide het besef dat kinderen belangrijke actoren zijn. In ons land zijn sindsdien een aantal instrumenten in het leven geroepen om over de rechten van kinderen te waken. Denk maar aan de Kinderrechtencommissaris die we hier hebben. Op wereldvlak bestaat de verdienste van het verdrag er vooral uit dat er dankzij de overeenkomst vooruitgang is geboekt op het vlak van onderwijs en kindersterfte. In 1990 stierven 13 miljoen kinderen voor hun vijfde verjaardag, vandaag zijn dat er 9,7 miljoen. Nog altijd te veel, maar het terugdringen van de kindersterfte werd pas echt mogelijk sinds het verdrag in voege is.»

Maar er is nog werk aan de winkel?
«In Latijns-Amerika en Azië zien we al veel vooruitgang, maar in Afrika gaat het nog niet snel genoeg. Maar ook in ons land is er nog veel werk op het vlak van participatie en inspraak van kinderen. Daarnaast baart vooral de opsluiting van minderjarige asielzoekers ons zorgen. In het verdrag staat dat dit absoluut vermeden worden, tenzij er geen andere mogelijkheid is. Maar dat is bij ons niet het geval. Ook zijn we verontrust door bepaalde afspraken die de oranje-blauwe onderhandelaars hebben gemaakt over het jeugdsanctierecht en de mogelijkheid om kinderen al op te sluiten vanaf 14 jaar.» (tm)

/// www.unicef.be