terugkeren>>

 
  Van onze redacteur
Wim Winckelmans
brussel.

De hele paarse regeerperiode lang domineerde de noodzaak om langer te werken het politieke debat. De delicate combinatie van werk en gezin, onder paars-groen nog wel een thema, verdween een tijdlang naar de achtergrond.

Nu is het gezin weer helemaal terug. CD&V lanceerde zaterdag op zijn eerste ,,dag van morgen'' twaalf maatregelen rond het thema gezin. Een dag later bombardeerde de SP.A de aandacht voor kinderen en gezin tot een van de vier cruciale thema's in de socialistische verkiezingscampagne. Ook Open VLD ziet in dat bijkomende maatregelen om werk en gezin te combineren, de tegenhanger van het Generatiepact moeten worden.

Voor die hernieuwde aandacht is één heel goede reden voor: er is ook echt een probleem. Gezinnen, zeker die van tweeverdieners, moeten soms heksentoeren uithalen om werk en gezin gecombineerd te krijgen. Het bestaande arsenaal aan maatregelen om gezinnen te ondersteunen volstaat blijkbaar niet. De nieuwe, zoals de dienstencheques voor kinderopvang die op 1mei van start gaan, hebben een zeer beperkt bereik.

Vergeleken met andere Europese landen heeft België bovendien redenen om te blozen. De Belgische kinderbijslag behoort tot de achterblijvers in Europa. Met een bevallingsverlof van vijftien weken bengelen we zelfs helemaal achteraan in de Europese Unie, waar het gemiddelde twintig weken bedraagt.

Maar er zijn ook meer politiek getinte redenen. De jonge gezinnen behoren vaak tot het moderne, mobiele kiespubliek waar zowat alle partijen hun oog op hebben laten vallen. Ze hopen die jonge gezinnen te kunnen verleiden met een voorstel dat hun leven gemakkelijker maakt.

CD&V, dat als gezinspartij een traditie te verdedigen heeft, is zijn monopolie op het thema daardoor al enkele jaren kwijt. Bij de verkiezingen van 10juni lijkt het gezin een thema te worden waar alle partijen op inzetten.

Soms lopen hun voorstellen erg gelijk. De ,,levenslooprekening'' van CD&V en Open VLD bijvoorbeeld, die bedoeld zijn om periodes van hard werken soepeler af te wisselen met periodes met meer vrije tijd, lijken erg op elkaar. De twee partijen kunnen beginnen kibbelen over wie de echte vader is.

Het optrekken van het ouderschapsverlof tot één jaar staat dan weer in de verkiezingsprogramma's van zowel SP.A als Groen! en is geïnspireerd op de standpunten van de Gezinsbond, die na enkele zwakkere jaren opnieuw aan politieke invloed lijkt te winnen.

Er zijn ook verschillen tussen de partijen. CD&V en SP.A hebben meer oog voor ,,onthaasting'', met voorstellen als een langer ouderschapsverlof of bevallingsverlof. Open VLD kiest meer voor flexibele systemen die het gemakkelijker maken om werk en gezin te combineren, zoals de dienstencheques voor kinderopvang. Vlaams Belang zit op nog een andere lijn met een opvoedersloon voor de ouder die thuis blijft om voor de kinderen te zorgen.

De plannen getuigen alvast van meer ambitie op het vlak van gezinspolitiek dan de federale regering de afgelopen vier jaar heeft laten zien. VerhofstadtII heeft met Gisèle Mandaila (MR) een staatssecretaris voor het Gezin in de rangen. Waarom, is niet helemaal duidelijk.